Wolumetria twarzy – na czym polega zabieg?

Wolumetria twarzy – co realnie dzieje się podczas zabiegu

Utrata objętości twarzy często zaczyna się niewinnie: zapadnięte policzki, ostrzejsza linia żuchwy, cienie pod oczami mimo snu. Z czasem twarz traci podporę, skóra „zjeżdża” w dół, a rysy robią się zmęczone i surowe. Wolumetria twarzy to zabieg, który ma przywrócić trójwymiarową strukturę, a nie tylko „wygładzić skórę od zewnątrz”.

Dobrze wykonana wolumetria nie polega na „napompowaniu” policzków, tylko na odtworzeniu proporcji, które twarz miała kilka–kilkanaście lat wcześniej. Cel to harmonijne uniesienie tkanek i poprawa konturu, przy zachowaniu naturalnego wyglądu. To zabieg dla osób, które chcą wyglądać świeżej, a nie „zrobione”.

Wolumetria to przede wszystkim praca nad kształtem twarzy, a dopiero w drugiej kolejności nad samymi zmarszczkami.

Czym jest wolumetria twarzy w praktyce

Wolumetria twarzy to modelowanie objętości i kształtu twarzy przy pomocy wypełniaczy, najczęściej na bazie usieciowanego kwasu hialuronowego lub innych biokompatybilnych substancji. Zabieg wykonywany jest na głębszych poziomach niż klasyczne „wypełnianie zmarszczek”.

Preparat podawany jest:

• głęboko – na kość, aby zastąpić utraconą podporę kostną,
• w tkankę podskórną – by odtworzyć naturalne „poduszki tłuszczowe” twarzy.

Celem jest przywrócenie objętości tam, gdzie została utracona, a nie dodawanie jej tam, gdzie nigdy jej nie było. Różnica jest subtelna, ale kluczowa dla efektu. Dobrze zaplanowana wolumetria sprawia, że twarz wygląda po prostu wypoczęcie i młodziej, bez efektu „innej osoby w lustrze”.

Jak zmienia się twarz z wiekiem i co koryguje wolumetria

Starzenie twarzy to nie tylko zmarszczki. Z czasem dochodzi do:

• resorpcji kości (zwłaszcza w okolicy oczodołów, policzków, żuchwy),
• zaniku i przesunięcia poduszek tłuszczowych,
• spadku gęstości skóry i jej „zjeżdżania” w dół.

Wolumetria pozwala reagować na te zmiany w sposób celowany, obszar po obszarze.

Górna i środkowa część twarzy

W okolicy skroni oraz kości policzkowych ubytek objętości powoduje „zmęczony” wygląd i opadanie dolnej części twarzy. Wypełnienie:

• skroni – przywraca łagodniejsze przejścia między czołem, skronią a policzkiem,
• kości policzkowych – unosi środkową część twarzy, zmniejsza widoczność bruzd nosowo–wargowych,
• okolicy podoczodołowej – redukuje efekt zapadniętych oczu i cieni pod oczami (przy odpowiednich wskazaniach).

To nie jest „robienie kości policzkowych od zera”, tylko przywrócenie podpory, którą tkanki miały wcześniej. Działa to jak rusztowanie – kiedy środek twarzy jest uniesiony, mniej potrzeba korekt niżej.

Dolna część twarzy i linia żuchwy

Z wiekiem często zmienia się owal: pojawiają się „chomiki”, zanik linii żuchwy, kąciki ust opadają. Wolumetria w tej okolicy koncentruje się na:

• wzmocnieniu kąta żuchwy – wyostrzeniu linii i ograniczeniu efektu „rozmytego” konturu,
• odbudowie brody – szczególnie gdy jest cofnięta lub traci projekcję,
• delikatnym podparciu kącików ust – co zmniejsza smutny wyraz twarzy,
• redukcji marionetek (bruzd w okolicy kącików ust).

W tej strefie łatwo o przesadę. Zbyt agresywna wolumetria żuchwy i brody daje karykaturalny efekt. W praktyce często lepszy rezultat daje mniejsze, ale dobrze rozłożone ilości preparatu niż „ostre rzeźbienie szczęki”.

Jak przebiega zabieg wolumetrii krok po kroku

Wolumetria nie jest zabiegiem, który robi się „przy okazji” innego. Wymaga planu, dokładnej analizy rysów i rozmowy o oczekiwaniach.

Konsultacja i planowanie

Na konsultacji lekarz ocenia:

• proporcje twarzy w spoczynku i podczas mimiki,
• grubość i jakość skóry,
• rozmieszczenie ubytków objętości – osobno lewa i prawa strona,
• nawyki pacjenta: zgrzytanie zębami, spanie na jednym boku, palenie itd.

Następnie ustala się plan: które obszary będą korygowane, jaką techniką i przy pomocy jakiego preparatu. W praktyce lepiej rozbić większe korekty na 2–3 etapy w odstępach kilku tygodni niż zrobić całość „na raz”. Ułatwia to utrzymanie naturalnych proporcji.

Dobór i ilość preparatu

Do wolumetrii używa się najczęściej gęstych, usieciowanych preparatów, które utrzymują kształt i dają uniesienie. Różne partie twarzy wymagają różnych typów wypełniacza:

• bardziej „twarde” – na kość, np. w okolicy żuchwy czy brody,
• bardziej plastyczne – w środkowej części twarzy,
• bardziej miękkie – w okolicy pod oczami (tam, gdzie preparat nie może być widoczny ani wyczuwalny).

Orientacyjne ilości to zwykle od 1 do 6 ml na całą twarz, zależnie od wieku, budowy i zakresu korekty. Bardzo duże objętości podane podczas jednej sesji zwiększają ryzyko nienaturalnego efektu i obrzęków utrzymujących się tygodniami.

Sam zabieg – technika podania

Preparat może być podawany:

• igłą – bardziej precyzyjnie, ale z większą ilością wkłuć,
• kaniulą – tępo zakończoną, przez jedno wkłucie można opracować większy obszar, z mniejszym ryzykiem zasinień.

Przed zabiegiem stosuje się znieczulenie miejscowe (krem lub znieczulenie w preparacie). Samo podanie trwa zwykle 20–40 minut, zależnie od obszaru. Po zakończeniu lekarz modeluje preparat w tkankach, sprawdzając symetrię w spoczynku i przy różnych emocjach.

Bezpośrednio po zabiegu i pierwsze dni

Standardowe odczucia po zabiegu to:

• lekki obrzęk, uczucie „pełności” przez kilka dni,
• wrażliwość przy dotyku,
• możliwe drobne siniaki w miejscach wkłuć.

W tym czasie zaleca się:

• unikać sauny, solarium, intensywnych treningów przez 3–7 dni,
• nie masować miejsc podania, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej,
• spać z lekko uniesioną głową w pierwsze noce, żeby zmniejszyć obrzęk.

Efekt po 1–2 tygodniach wygląda inaczej niż dzień po zabiegu. Warto to podkreślić pacjentowi, żeby nie oceniał rezultatu zbyt wcześnie ani nie domagał się „dodobrania” preparatu po 2–3 dniach, kiedy tkanki są jeszcze napuchnięte.

Rodzaje preparatów stosowanych w wolumetrii

Na rynku dostępnych jest kilka typów wypełniaczy wykorzystywanych do wolumetrii. Każdy ma swoje mocne i słabsze strony, różną trwałość i charakter.

Usieciowany kwas hialuronowy

Najczęściej stosowany materiał do wolumetrii. To polisacharyd naturalnie występujący w organizmie, modyfikowany tak, by dłużej utrzymywać się w tkankach. Jego zalety:

• możliwość rozpuszczenia enzymem (hialuronidazą) w razie powikłań lub niezadowalającego efektu,
• różne gęstości i stopnie usieciowania – łatwiej dobrać produkt do konkretnej okolicy,
• dobry profil bezpieczeństwa przy prawidłowej technice podania.

Trwałość efektu to zwykle 12–24 miesięcy w zależności od preparatu, metabolizmu i miejsca. Z czasem część objętości zanika, ale często pozostaje lekkie „podciągnięcie” skóry wynikające z poprawy jakości tkanek.

Hydroksyapatyt wapnia i inne stymulatory

Preparaty na bazie hydroksyapatytu wapnia działają nieco inaczej. Dają natychmiastowy efekt wypełnienia, ale dodatkowo stymulują skórę do produkcji kolagenu. Stosowane są głównie:

• w dolnej części twarzy – linia żuchwy, broda,
• w bruzdach i okolicach wymagających mocniejszego „rusztowania”.

Nie rozpuszczają się enzymem jak kwas hialuronowy, więc ich odwracanie jest trudniejsze. Za to dają wyraźną poprawę jakości skóry w dłuższej perspektywie.

Stosowane są również inne biostymulatory (np. polikaprolakton, kwas polimlekowy), jednak w klasycznej wolumetrii dominują preparaty kwasu hialuronowego oraz hydroksyapatyt wapnia, dobierane indywidualnie do potrzeb pacjenta.

Efekty, trwałość i bezpieczeństwo wolumetrii

Prawidłowo wykonana wolumetria daje efekt:

• delikatnego „liftingu” bez skalpela,
• poprawy owalu i proporcji twarzy,
• złagodzenia rysów – twarz wygląda mniej „zmęczona” i surowa,
• wygładzenia części bruzd i zmarszczek poprzez uniesienie tkanek, a nie bezpośrednie wypełnienie ich linii.

Trwałość zabiegu to zwykle 12–24 miesięcy, ale nie jest to „data ważności” ustawiona co do dnia. U jednych efekty będą bardzo widoczne nawet po 2 latach, u innych potrzeba delikatnej korekty już po roku. Znaczenie ma metabolizm, styl życia (palenie, słońce, waga), użyty preparat i objętość.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo – przy doświadczonym lekarzu i prawidłowej technice powikłania są rzadkie, ale zawsze możliwe. Należą do nich m.in.:

• dłużej utrzymujące się obrzęki,
• asymetrie wymagające korekty,
• siniaki i zgrubienia w miejscach podania,
• rzadziej – zaburzenia ukrwienia przy nieprawidłowym podaniu wypełniacza w naczynie lub zbyt blisko niego.

Wolumetria nie jest zabiegiem „kosmetycznym”, tylko lekarskim – wymaga znajomości anatomii, naczyń, przebiegu nerwów i dynamiki starzenia tkanek.

Dla kogo wolumetria, a kiedy lepiej wybrać inne metody

Wolumetria jest sensowna wtedy, gdy główny problem to:

• utrata objętości policzków, skroni, żuchwy,
• zmiana owalu – „chomiki”, rozmyta linia żuchwy,
• „zapadnięta” twarz po schudnięciu,
• wczesne opadanie tkanek przy cienkiej skórze.

Mniej sprawdzi się, gdy:

• dominuje nadmiar luźnej skóry (często po 60. roku życia) – wtedy bardziej sensownym rozwiązaniem może być chirurgiczny lifting,
• problemem są głównie przebarwienia, struktura skóry, rozszerzone pory – tu lepiej działają zabiegi laserowe, peelingi, mikronakłuwanie,
• pacjent oczekuje efektu „totalnego powiększenia” twarzy – wolumetria nie powinna tworzyć zupełnie nowych, przerysowanych proporcji.

Zabieg nie jest też dla osób, które nie akceptują żadnego okresu przejściowego – obrzęk, drobne siniaki, „dziwne wrażenie” twarzy przez kilka dni są czymś zupełnie normalnym. Ważna jest też stabilność wagi: duże wahania masy ciała po zabiegu mogą wizualnie zniekształcić uzyskany efekt.

Gdzie szukać rzetelnych informacji i zdjęć efektów

Przed podjęciem decyzji o wolumetrii warto:

• obejrzeć realne zdjęcia przed/po konkretnego lekarza, a nie tylko materiały producentów preparatów,
• zwrócić uwagę na to, czy efekty są naturalne, a twarze nie wyglądają „nadmuchane”,
• sprawdzić, jak lekarz tłumaczy zakres zabiegu – czy mówi o proporcjach i planowaniu, czy tylko o „ml preparatu”.

Pomocne są także specjalistyczne serwisy i blogi, które pokazują zabiegi krok po kroku, opisują wskazania i przeciwwskazania oraz realne efekty, a nie tylko marketingowe obietnice. Przykładowo, na stronie
twarz.pl
można znaleźć treści poświęcone różnym technikom poprawy owalu, jakości skóry i naturalnej korekcie objętości, co ułatwia zrozumienie, jak wolumetria wpisuje się w szerszy plan dbania o wygląd.

Dobrze poinformowany pacjent lepiej komunikuje swoje oczekiwania i łatwiej akceptuje etapowość działań. A właśnie etapowa, rozsądna korekta proporcji twarzy daje w wolumetrii najbardziej satysfakcjonujące, długotrwałe i – co najważniejsze – naturalne efekty.